Kobiece piersi - budowa i funkcje

Nie jeden mężczyzna piersi to najważniejszy atrybut kobiecości. Odrobina prawdy w tym jest, zapewne część męskiej populacji częściej zerka w kobiecy biust niż reszta.
Mężczyźni uważają, że piękne kobiece piersi mają kilka cech. Tu wymieniają: ułożenie piersi, ich objętość czyli wielkość, krągłość, symetryczne rozmieszczenie na klatce piersiowej, kolor i wielkość brodawek. Ważna jest również jakość skóry. Im jędrniejsza i gładsza, tym – zdaniem mężczyzn – piękniejszy biust.

Czyli jest to funkcja "reprezentacyjna", w pewien sposób utarta w naszym społeczeństwie. Uważa się, że idealne piersi są w kształcie jabłka, przylegają do klatki piersiowej między trzecim a piątym żebrem. Powinny mieć średnicę od 9 do 12 centymetrów i ważyć (każda z piersi) od 150 do 250 gramów. Brodawka powinna leżeć na przecięciu dwóch linii: pierwsza prowadzi od środka obojczyka pionowo w dół, a druga biegnie od stawu ramieniowego do dolnego brzegu mięśnia piersiowego, czyli dolnej krawędzi mostka. Ostatni element to średnica idealnej otoczki brodawki, która nie powinna przekraczać 4 centymetrów.

Przeciętna pani, porównując swoje piersi z takim wzorcowym modelem, najczęściej jest niezadowolona. Zazwyczaj uważa ona, że jej piersi są za małe lub za duże albo nieodpowiedniego kształtu. Niestety, w osiągnięciu ideału nie pomogą żadne kuracje ani kremy. Ale czy trzeba się tym martwić? Absolutnie nie! Piersi rzadko bywają idealnie symetryczne, na marginesie - człowiek nie jest idealnie symetryczny. Ale zazwyczaj różnice w naszej symetrii są niewielkie. Różnice w symetrii piersi nie mają większego znaczenia dla wyglądu ani postawy kobiety. Asymetria nie jest chorobą. Przy dużych różnicach w wielkości piersi czy ich położeniu można uznać to za defekt kosmetyczny i skorygować to operacyjnie.

Należy też podkreślić fakt, że małe piersi, choć nie zawsze są powodem do dumy właścicielki, są normalne. Kobieta z małym biustem może karmić dziecko. W czasie ciąży i laktacji piersi znacznie się powiększają. Duże piersi także nie są problemem, no może po za tym, że bardziej przykuwa uwagę mężczyzn ;-) Bez problemu kupimy odpowiedni i ładny biustonosz dla dużych piersi - na rynku jest bowiem piękna bielizna w szerokim wyborze rozmiarów.

Powyżej opisaliśmy funkcje "estetyczne", które w dużej mierze zależą od społeczeństwa, w którym przychodzi oceniać kobiece piersi. Poniżej za to wiedza uniwersalna, czyli coś z biologii.

Budowa kobiecych piersi

Piersi to zmodyfikowane na drodze ewolucji gruczoły potowe, które zamiast potu potrafią wytwarzać mleko. Są zbudowane z elementów gruczołowych: płatów i przewodów mlecznych oraz podtrzymującej tkanki łącznej. Płaty dzielą się na zraziki. Zbiegające się w kierunku brodawki przewody na końcu się rozszerzają, tworząc zatokę mleczną. Tkankę gruczołową otacza i chroni warstwa tkanki tłuszczowej. To właśnie jej ilość wpływa na kształt i wielkość biustu. Z wiekiem zwiększa się w stosunku do ilości tkanki gruczołowej (łącznej).

Skąd się biorą piersi?

Rozwój kobiecych piersi zaczyna się bardzo wcześnie, już w życiu płodowym. Po sześciu tygodniach formuje się po obu stronach ciała zgrubienie skóry zwane listewką mleczną. Po sześciu miesiącach sięga ona od pachy aż po pachwinę. Z czasem zanika, zostawiając tylko dwa zawiązki w górnej połowie klatki piersiowej. U dziewczynki z każdego zawiązka wyrastają w głąb rzędy komórek, które przed porodem przekształcają się w odrębne gruczoły zewnątrzwydzielnicze z przewodami odchodzącymi do brodawki.

Do niezwykle rzadkich zaburzeń rozwojowych, wymagających interwencji lekarza, należą przypadki braku sutka lub jego niedorozwoju. W przybliżeniu jedna kobieta na dwieście ma dodatkowe brodawki lub zaczątki pozbawionych brodawek piersi. Jest to, jak się przypuszcza, efekt pokrewieństwa z innymi ssakami, które mają po kilka par brodawek, by wykarmić liczne potomstwo. Kobieta z reguły rodzi jedno dziecko, więc nie potrzebuje wielu piersi. Natura pozbawia ją więc w trakcie rozwoju w łonie matki zbędnych sutków. Dodatkowy sutek, nawet jeśli się wykształci, nie stanowi zagrożenia dla życia i nie może być uznany za chorobliwy. To defekt kosmetyczny, który usuwa się podczas operacji plastycznej. Jedną ze sławnych kobiet, które miały więcej niż dwie piersi, była Anna Boleyn, ścięta przez kata druga żona Henryka VIII. Jej odmienną budowę opisano w medycznych księgach angielskiego dworu królewskiego.